Sandacz

Sandacz
Sander lucioperca 1.jpg
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Rodzina okoniowate
Rodzaj Sander
Gatunek sandacz
Nazwa systematyczna
Sander lucioperca
(Linnaeus, 1758)
Sandacz (Sander lucioperca) – gatunek ryby z rodziny okoniowatych (Percidae). Występowanie Europa od dorzecza Renu i Rodanu po Morze Kaspijskie oraz południowa Anglia. Brak go w północnej Skandynawii, północnej Rosji oraz na półwyspach Apenińskim i Bałkańskim. Występuje w jeziorach, zbiornikach zaporowych, średnich i dużych nizinnych rzekach, wyrobiskach oraz w płytkich wodach przybrzeżnych Bałtyku. Preferuje głębokie, mętne wody o twardym, piaszczystym, żwirowatym bądź gliniastym dnie. Jest wrażliwy na niedobór tlenu. Opis Osiąga długość 100 (130) cm i masę ciała 10 (15) kg. Ciało wydłużone, lekko bocznie spłaszczone, wzdłuż linii bocznej 55–77 łusek. Głowa stosunkowo mała, otwór gębowy przedni, sięgający za tylną krawędź oka, paszcza silnie uzębiona, kilka zębów w przedniej części szczęki znacznie większych od pozostałych. Oczy duże, opalizujące, świecące w ciemnościach. Płetwy grzbietowe dość daleko oddalone od siebie. Grzbiet szarozielony lub szarobrązowy, boki jasne srebrzystozielone z 8-12 ciemnymi smugami często rozmazującymi się w plamy, brzuch biały. Płetwy grzbietowe i ogonowa pokryte ciemnymi plamkami, rozmieszczonymi regularnie między promieniami. Płetwy piersiowe jasnożółte, pozostałe płetwy bladożółte. Tryb życia Aktywny wieczorem, szczególnie po zachodzie słońca, w nocy oraz nad ranem. Dobrze widzi w ciemności. Wylęg żywi się planktonem, przy długości 3–4 cm zaczyna polować na narybek innych ryb, przy długości 5-10 cm staje się typowym drapieżnikiem. Żywi się główne niewielkimi rybami (ukleje, kiełbie, stynki itp.), wielkość zjadanych ryb ogranicza dość wąskie gardło. Oprócz ryb zjada czasem larwy owadów (ważki, chruściki itp.), dżdżownice, żaby itp. Często długo goni zdobycz płynąc charakterystycznym, zygzakowatym torem, atakując ją z bliska osiągają przy tym prędkość do 30 km/h. Rozród Trze się w IV i V przy temperaturze około 12 °C. Tarło odbywa się zazwyczaj w płytkiej wodzie o głębokości około 1 m, jednak w niektórych jeziorach ikra może być składana nawet na głębokości kilkunastu metrów. Samiec buduje prymitywne gniazdo wśród korzeni roślin lub zatopionych gałęzi, samica składa do niego średnio 200 000–300 000 ziaren ikry o średnicy 0,8–1,5 mm. Ikra ma barwę jasnożółtą i jest kleista. Samiec strzeże gniazda chroniąc ikrę oraz świeżo wykluty wylęg przed zamuleniem oraz zapewnia stały dopływ czystej, natlenionej wody. Okres inkubacji przy temp 10 °C wynosi 12 dni, przy temp. 20 °C skraca się do 3 dni. Świeżo wyklute larwy sandacza wykazują dużą wrażliwość na zbyt silne oświetlenie, które może spowodować nawet ich śmierć. W wieku 4 lat sandacz osiąga średnio 50–60 cm długości i 1 kg masy ciała. Znaczenie gospodarcze Ma duże znaczenie gospodarcze, jest często hodowany w stawach rybnych. Chętnie łowiony przez wędkarzy na spinning oraz żywą i martwą rybę. Ochrona
  • Okres ochronny: od 1 stycznia do 31 maja
  • Wymiar ochronny: 45 cm (Kalisz, Katowice, Gorzów Wlkp. 50 cm)
  • Dobowy limit połowu: 3 szt. * razem z boleniem, karpiem, lipieniem, amurem, pstrągiem potokowym, szczupakiem, brzaną.
  • Rekord Polski: 15,6 kg (Wiadomości Wędkarskie), 108 cm – 2004 r. (Wędkarski Świat)
Nazwy synonimiczne W literaturze spotykane są również synonimy:
  • Stizostedion lucioperca (Linnaeus, 1758) – nazwa rodzajowa Stizostedion Rafinesque, 1820 jest młodszym synonimem[2]
  • Perca lucioperca (Linnaeus, 1758)
  • Lucioperca sandra (Cuvier, 1828)
  • Lucioperca sandra (Kessler, 1864)
  • Lucioperca lucioperca (Berg, 1905)

Kontakt

Polski Związek Wędkarski
Koło Miejskie Toruń
Słowackiego 80
87-100Toruń
tel. 056 621 94 78

e-mail : pzw-km-torun@wp.pl

Koło Miejskie czynne :
Poniedziełek 10.00-17.00
Wtorek - Piątek 10.00- 14.00
W każdy poniedziałek w godz 16.00 - 17.00 dyżur komisji egzaminacyjnej na kartę wędkarską